Economische crisis, in vorm en inhoud

Vandaag Prinsjesdag, de koningin brengt een boodschap van met zijn allen de schouders eronder en het komt wel weer goed met het land. Een dooddoener van jewelste natuurlijk, maar de koningin heeft dan ook geen inhoudelijke, maar een ceremoniële (en nu ook sussende/geruststellende) functie. Veel mensen nemen dit uitermate serieus. Zo was ook het optreden van Wouter Bos gedurende de intrede van de crisis in eerste instantie bijzonder adequaat. Niet zozeer om wat ie deed, maar vooral HOE hij het deed. Namelijk koel, zelfverzekerd, energiek en vertrouwenwekkend. Er is bijna geen sterveling die kan navertellen wat hij nu precies gedaan heeft (banken nationaliseren ja, maar wat houdt dat dan in...), maar iedereen heeft er wel meteen een mening over; "Wouter Bos doet het goed hè". De Psychologie leert ons dat communicatie vooral gaat over vorm, en niet over inhoud. Neemt niet weg dat het op lange termijn wel degelijk over inhoud gaat. En zoals het er nu aan toe gaat, het ene gat met het andere dempen, heb ik er weinig vertrouwen in dat het op deze manier goed gaat komen. Uiteindelijk zal er hervormd dienen te worden en de pijn genomen moeten worden. Dus geen deeltijd WW en subsidies meer svp, dat is uitstel van executie. In Amerika is het zelfs nog erger. Hopeloos ouderwets verliesdraaiende autoindustrieën worden met behulp van de belastingbetaler overeind gehouden, dat is vragen om nog grotere problemen. Ook Obama, de man met de geweldige Vorm en Presentatie, moet nu toch meer inhoud gaan laten zien. Iemand die ik in dit kader wel verstandige dingen vind zeggen, is Mark Rutte. Hij heeft echter weinig pers, er wordt behalve door insiders weinig naar hem geluisterd. Hij wordt volkomen overschaduwd door mensen als Wilders en Pechtold. Waarom; zij beheersen veel beter de vorm, weten zich daardoor voorzien van meer media-aandacht. Aan Mark Rutte kleeft toch teveel het imago van "de student", daar heeft hij zich niet los van kunnen maken. Daarom is zijn leiderschap binnen de VVD ook nooit echt geaccepteerd. Kortom, hij die de vorm beheerst weet zich verzekerd van luisteraars en krijgt gemakkelijker het gelijk aan zijn zijde, althans op korte termijn (doorgaans voldoende om een regeringstermijn uit te zitten). Of de crisis daarmee adequaat wordt bestreden is echter zeer de vraag.