Onderbuikgevoel (wat kost een allochtoon dl.2)

Hevige reacties op Agnes Jongerius die in het kader van gelijkgestemdheid met betrekking tot de AOW toenadering heeft gezocht tot Wilders. Een zakelijke, pragmatische alliantie; tenslotte betreft het hier 2 bewegingen die beiden een gezamenlijk belang (AOW op 65) hebben. Maar het lijkt gezien de aard van de reacties wel alsof Jongerius tot het Grote Kwaad is vervallen, alsof ze met de duivel zelf een pact heeft gesloten. Zelfs geluiden dat zij op zou moeten stappen vanwege deze grote Zonde klinken al her en der. Hoe is het toch mogelijk dat Wilders steeds maar zulke heftige reacties blijft oproepen en enige relativering ver te zoeken is? In mijn vorige column noemde ik al dat vooral het integratievraagstuk een open zenuw is, waarbij er kennelijk grote behoefte is de wereld te verdelen in 2 kampen; de goeden en de slechten. (Zoals het eigenlijk al van oudsher in de Bijbel beschreven staat, dan hoeven we zelf niet meer na te denken..) Zondag in Buitenhof overigens een verfrissende analyse van een jonge filosoof/journalist, Rob Wijnberg, (eindelijk eens een nieuw gezicht in plaats van al die bekende “Talking Heads” van wie je van te voren al weet wat ze gaan zeggen en tot welk kamp zij behoren) wiens betoog er op neer kwam dat Wilders zoveel gehoor vindt in de samenleving omdat het aansluiting vindt bij de emotie van morele verontwaardiging die leeft bij veel Nederlanders. Hij verwijst daarbij naar de bekende filosoof Friedrich Nietsche, die dit verschijnsel Ressentiment noemt; de wraak der machtelozen. Gewone mensen die niet kunnen begrijpen dat van hun belastinggeld banken overeind worden gehouden, wier directeuren enorme salarissen blijven verdienen, zelfs nog immer bonussen kunnen meenemen en dat nog normaal vinden ook. Of mensen die in volksbuurten wonen waarin gekleurde medelanders de straten ’s avonds onveilig maken, en terecht of niet sterke gevoelens van onbehagen veroorzaken maar als je daar iets van zegt word je als racist bestempeld. Kortom, er leeft een hoop woede in de samenleving die echter door de bestuurslaag niet serieus wordt genomen, en daardoor alleen maar groter wordt. Sterker nog, iemand als Wilders die deze gevoelens wel serieus neemt, beschuldigt men van “populisme” en inspelen op onderbuikgevoelens. Alsof mensen niet met hun onderbuik zouden mogen stemmen, de meeste mensen stemmen juist op hun gevoel en niet met hun verstand. Erg dom om dit moreel af te keuren, en daarnaast getuigt het van weinig inzicht in de psychologie van gedrag. Mensen zijn nu eenmaal geen rationele maar emotionele wezens. Een betere manier om mensen in de armen van Wilders te drijven is er bijna niet, want mensen voelen zich niet serieus genomen door de elite en keren zich massaal van hen af. De PVV is is in de peilingen nu ruim 2 keer zo groot (!) als de PvdA en gaat op deze manier de grootste partij van het land worden. Het wordt derhalve tijd dat de elite Wilders (en daarmee het gevoel van veel Nederlanders!) serieus gaat nemen en zich gaat afvragen waarom zoveel mensen op hem willen gaan stemmen, in plaats van op te roepen tot bestrijding van het populisme (Guusje ter Horst bv.) Alleen dan kunnen zij het vertrouwen mensen weer terug winnen, in plaats van hen van zich te vervreemden. Het is noodzakelijk dat de elite /bestuurslaag de schaduwzijde van de vrije markt economie en de multiculturele samenleving onder ogen gaat zien, en gaat integreren met een completere visie op deze samenleving, anders gaat de schaduw (Wilders) met ons op de loop.