Wat kost een allochtoon

Wilders heeft weer een nieuwe stunt bedacht waarmee hij de media opnieuw weet beheersen. Nu heeft hij een website in het leven geroepen waarop mensen melding kunnen maken van voorbeelden uit hun leven die illustreren wat allochtonen de samenleving kosten. Een nogal onfrisse wijze van stemmingmakerij die de PVV wederom positioneert als anti-islam partij. Gisteren in de Wereld Draait Door wist niettemin een PVV kamerlid een aantal punten te noemen waarop de interviewers Matthijs van Nieuwkerk en Jan Mulder geen inhoudelijk weerwoord hadden, behalve dat ze hem bleven aanvallen op zijn stemmingmakerij. Als je deze site eens bekijkt zou je vooral teksten verwachten in de teneur van Kutmarokkanen oprotten etc, maar dat valt eigenlijk reuze mee. Er worden serieuze issues benoemd als, waarom worden er per jaar duizenden importbruiden toegestaan die de samenleving uiteindelijk erg belasten wegens zeer gebrekkige integratie? Waarom kunnen achtergebleven Oosteuropese landen als Roemenie tot de EU toetreden, terwijl dit vooral tot toename van criminaliteit lijkt te leiden? Waarom kunnen asielzoekers schier eindeloos doorprocederen als een rechter heeft besloten dat er geen grond is om asiel toe te kennen? (en daarmee een generaal pardon afdwingen) Allemaal vragen die een serieus antwoord verdienen van de politiek, maar daar blijft het angstig stil. Tegen de achtergrond van huidige issues als eventuele verhoging van de AOW, problemen in de gezondheidzorg en onderwijs en de ronduit schandalige wijze waarop we in Nederland omgaan met onze bejaarden, kan het toch niet vreemd zijn dat de PVV torenhoog in de peilingen staat. De huidige regering mag zich aantrekken dat het niet met een zinvol alternatief komt voor een onfrisse partij die echter wel serieuze issues benoemt waarop inhoudelijk ingegaan zou moeten worden, in plaats van ze alleen als stemmingmakerij te bestempelen.
Wat is nu de psychologie achter het falen van de regering en de opkomst van de PVV? Dit ligt in de Nederlandse cultuur besloten. Wij Nederlanders zijn in feite koopmannen van oudsher, bekwaam in het netwerken en mensen te vriend houden. Wij gaan graag van het goede uit en hebben een positief mensbeeld. Dat heeft ons ver gebracht in onze ontwikkeling en ons een goede naam gegeven in de hele wereld. Echter geconfronteerd met kwaadwillenden, mensen die willen en wetens zich niet aan willen passen aan onze cultuur en die problemen veroorzaken, kijken we liever de andere kant uit. Dat willen we liever niet zien, laat staan het als een reëel probleem beschouwen. Zo langzamerhand dient zich echter de situatie aan dat het onhoudbaar is de ogen te blijven sluiten voor problemen in de samenleving die betrekking hebben op de (gebrekkige) integratie van allochtonen in ons land. Gezien het hier echter om een open zenuw gaat (dat wat we liever niet willen zien ligt altijd erg gevoelig, Freud noemt dat verdringing) is de kans op polarisatie erg groot, vandaar de impasse waarin dit land verkeert. Heel langzaamaan staan er gelukkig wel mensen op (bv. Minister van der Laan) die in staat zijn met enige nuchterheid naar de problematiek te kijken en zich niet door het ene of andere kamp te laten meeslepen, hoewel ook hem enig dedain niet vreemd is ten aanzien van de PVV. Wat dat betreft mag hij oppassen niet in dezelfde valkuil als veel van zijn partijgenoten te stappen.